Want alleen zijn is voor veel mensen moeilijk. Waarom eigenlijk? Volgens psycholoog Eva Idelenburg zijn deze gevoelens helemaal niet zo gek. “’Erbij horen’ is wezenlijk een concept van de huidige maatschappij. We willen allemaal gewaardeerd worden. We zijn bezorgd of we wel waardevol zijn en of we goed genoeg zijn, of we er wel toe doen.”

Bovendien zit het nog steeds zo in onze maatschappij gebakken dat je met iemand hoort samen te zijn.

Het is als altijd rondlopen met een paraplu, omdat je bang bent dat het straks kan gaan regenen. Op deze manier kun je nooit omhoogkijken en de mooie blauwe lucht aanschouwen. Misschien gaat het morgen regenen…maar misschien ook niet.

 

De dans van alleen zijn

We zijn allemaal alleen

Dat is niet erg, als je realiseert dat dat zo is

We zijn alleen geboren en we gaan alleen dood

En tijdens ons levenspad kunnen we misschien iemand ontmoeten, vrienden, liefdes, vreemden, echtgenoten, zonen, dochters

Deze rollen kan ons scheiden net zo veel als ons verbinden

En als we verbinding hebben zijn we ook weer bang voor intimiteit

We zoeken contact maar we willen ergens veilig zijn

We duwen anderen van ons af door te veel aan ze te binden

We verbergen onze waarheid omwille de angst om te verliezen

En we verliezen elkaar in het verbergen

We zoeken vast bodem terwijl we weten dat het bodemloos is

We plannen onze toekomst terwijl we weten dat we louter dagdromen

We verlangen naar vrij te zijn maar we vluchten voor de angst van onze vrijheid zoekende naar comfort en antwoorden

Onze comfort verandert snel in verveling, onze verveling tot wrok

We lijden totdat we leren van onszelf te houden zoals we zijn

We zoeken naar liefde totdat we het ervaren in de stilte

En laten we de vragen verbranden

En offer morgen op voor vandaag

Jeff Foster